Als je voor de eerste keer door de poort van Lago Martiánez loopt, begrijp je meteen waarom dit complex al meer dan vijftig jaar bezoekers trekt. Het is geen pretpark, geen gewoon zwembad, maar een plek die architectuur, kunst en natuur samenvoegt op een manier die je nergens anders tegenkomt. De man achter dit alles is César Manrique, de Canarische kunstenaar en architect die ook de meest iconische plekken op Lanzarote ontwierp.
Een kind van zijn tijd
Eind jaren zestig groeide Puerto de la Cruz snel als toeristische bestemming. De stad had geen bruikbare zandstranden — de kust is er rotsachtig en de zee ruig. Manrique zag dat als een kans, niet als een probleem. Hij stelde voor om de rotsige kustlijn om te vormen tot een openbaar recreatiecomplex dat de schoonheid van het eiland versterkte in plaats van overstemde. Het gemeentebestuur ging akkoord, en in 1971 opende Lago Martiánez zijn deuren.
De filosofie van Manrique
Manrique had een duidelijke visie: architectuur moest in dialoog staan met de natuur, niet ertegen. Hij gebruikte vulkaansteen als basisbouwmateriaal, niet vanwege goedkoop materiaalgebruik, maar omdat het letterlijk onderdeel is van het eiland. De witte eilandjes in het centrale meer, de grillige randen van de zwembaden, de sculpturen die uit de rotsen lijken te groeien — alles is bedoeld om het gevoel te geven dat je niet in een gebouwd complex zwemt, maar in een door mensen gecultiveerd stuk natuur.
Tips voor je bezoek
Kom op doordeweekse dagen en vermijd de uren tussen 12:00 en 14:00 als de zon het sterkst is en de drukte het grootst. In de ochtend vroeg, net na opening, heb je de zwembaden grotendeels voor jezelf. Het water is koel en helder — geen chloor, maar zoutwater rechtstreeks uit de oceaan. Neem je eigen zonnebrandcrème mee, want die in de kiosken is duur.
Neem ook de tijd om door de tuinen te lopen zonder doel. De sculpturen van Manrique zijn geen decoratie — het zijn kunstwerken die bedoeld zijn om de ruimte te definiëren. Kijk omhoog naar de terrassen, naar de patronen in de stenen, naar de manier waarop het water tussen de basaltblokken beweegt. Dat is waar de eigenlijke ervaring zit.
Wat je niet hoeft te verwachten
Lago Martiánez is geen waterpark met glijbanen of achtbanen. Er is geen muziek die je het terrein op drijft. De sfeer is rustig, soms zelfs contemplatief. Dat maakt het juist aantrekkelijk voor mensen die even afstand willen nemen van de drukte elders op Tenerife. Voor wie avontuurlijkere waterattracties zoekt, zijn Siam Park en Aqualand Costa Adeje op zo'n 42 kilometer in het zuiden van het eiland de aangewezen opties.
Combineren met de omgeving
Puerto de la Cruz zelf is een van de oudste toeristische steden van Tenerife, met een levendig centrum, historische kerken en een vissersgemeenschap die nog altijd actief is. Lago Martiánez ligt op loopafstand van alles. Neem na een ochtend zwemmen de tijd om door de smalle straatjes te wandelen, een kop koffie te drinken op het plein, en 's avonds terug te komen voor zonsondergang over het complex — het licht op het water en de witte eilandjes is op dat moment op zijn mooist.
Op 25 kilometer richting het noorden liggen de Piscinas Naturales de Bajamar, als je wilt zien hoe de natuur zelf iets vergelijkbaars creëert als wat Manrique deed met zijn architectuur. Het verschil tussen die twee plekken vertelt veel over Tenerife als eiland.